Neandertaller Taş Alet Yapımında Reçine Kullanıyorlardı

 

isediyani

İtalya’daki iki mağarada, eski insan türleri tarafından yapılmış taş aletlerde yapıştırıcı kullanmanın bilinen en eski örnekleri keşfedildi.

 

 

     İtalya’daki iki mağarada, eski insan türleri tarafından yapılmış taş aletlerde yapıştırıcı kullanmanın bilinen en eski örnekleri keşfedildi.

     Yapılan araştırma, yaklaşık 55.000 ilâ 40.000 yıl önce Avrupa’da yaşamış Neandertaller’in, çam ağaçlarından reçine toplayabilmek için kendi mağaralarından çıkıp uzak bölgelere gittiğini ve ağaçtan ya da kemikten elde ettikleri tutacak ile taş aleti birbirine bağlayabilmek için bu yapışkan maddeyi kullandıklarını gösteriyor. Sözkonusu bulgular, Homo sapienslerin kuzeni olan Neandertaller’in daha önce kendilerine atfedilenden çok daha akıllı olduğunu öne süren kanıtları da destekliyor. Çalışmanın eşyazarı Paola Villa, “Neandertaller’in ilkel bir yapıya sahip olmadığını, aksine sadece modern insanlara atfedilen birçok işi de yapabildiğini gösteren kanıtları aramaya devam edeceğiz” diyor.

     İtalya’nın batı kıyılarında yer alan Grotta del Fossellone ve Grotta di Sant’ Agostino adlı iki mağara şans eseri keşfedilmişti. Villa’ya göre, bu keşif Neandertaller’e yönelik algının değişmesini sağladı.

     Orta Paleolitik Çağ’da Avrupa’da yaşayan Neandertaller, bu mağaralarda yaşıyordu. Binlerce yıl sonra Homo sapiensler, kıtaya ayak basacaktı. Arkeologlar, bu iki mağarada 1000’den fazla taş alet keşfetti. 2 ilâ 5 cm boyutlarındaki çakmaktaş parçaları da sözkonusu bulguların içerisinde yer alıyor.

     Bulunan aletleri incelemek isteyen Villa ve ekip arkadaşları, bir avuç dolusu çakmaktaşın üzerindeki değişik kalıntıları farketti. Dahası, bu kalıntıların organik bir yapısı vardı. Villa, “İnorganik yapıları olan tortullara bazen denk gelebiliyoruz. Bazen de taş aletin kulp kısmından ayrılmasını önleyen yapışkan maddeleri ve bu maddelerden arda kalan izleri bulabiliyoruz” diyor.

     Çalışmanın başyazarı Ilaria Degano, 10 adet çakmaktaşını kimyasal analizlerin sayesinde inceledi. Degano, bu süreçte gaz kromatografisi olarak da bilinen bir yönteme başvurdu. Analizler, bölgedeki çam ağaçlarından elde edilen reçinenin taş aletler için kullanıldığını gösteriyor. Dahası, reçinenin balmumu ile karıştırıldığı da biliniyor.

     Villa, İtalya’daki Neandertaller’in taş aletleri doğrudan ellerine almadığını, bazı durumlarda onların taş aletleri tutacaklara yerleştirdiğini ve dolayısıyla aletleri saplarıyla beraber kullandıklarını da ekliyor. Böylelikle, Neandertaller ağaçtan elde ettikleri mızrakları keskin bir hale getirirken, bir hayvanın derisini yüzerken ya da etini keserken bu taş aletleri çok daha rahat kullanabiliyordu. Villa, “Bir ağacın dallarını kesip onları başka bir şeye dönüştürmek istediğinizde taş aletlere ihtiyaç duyarsınız” diyor.

     Ne var ki bilinen en eski bağlama yöntemini Avrupa’daki Neandertaller kullanmamıştı. İtalya’nın merkezinde yer alan ve Campitello Quarry olarak da bilinen bir alanda iki yonga parçası bulunmuştu. O parçalar, sözkonusu yöntemden çok daha eski bir zamana aitti. Buradan hareketle, böylesi bir bağlama yönteminin, sanılanın aksine, çok daha yaygın bir biçimde kullanıldığı anlaşılıyor.

     Villa, bilim insanlarının tartıştığı bir konuyu gündeme getiriyor. Villa’ya göre, sözkonusu yöntem Neandertaller’in, diğer insan akrabalarına benzer bir biçimde, istediği zaman ateş yakabildiğini gösteriyor. Çam ağacından elde edilen reçine, hava ile temas ettiğinde kuruyor. Dolayısıyla, bu reçineyi güçlü bir yapıştırıcı olarak kullanmak isteyen Neandertaller’in küçük bir ateş yardımıyla reçineyi ısıtmaları gerekiyordu. Villa, “Neandertaller’in ihtiyaç olduğunda ateş yakabildiğini güçlü bir biçimde kanıtlayan birkaç örnekten biri de bu” diyor.

     Yani, sadece Homo sapiensler sıcak kamp ateşinin tadını çıkarmıyordu.

     SCIENCE DAILY, ARKEOFİLİ

     28 TEMMUZ 2019

 

280 Total Views 1 Views Today
Twitter'da Paylaş     Facebookta Paylaş

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir