Evrensel Bir İbadet: Sevgi

 

Erdal Başargan

 

 

 

 

 

     Sevgi, insanoğluna bahşedilmiş en kutsal ve en değerli armağandır. Sevgi var olduğundan beri, ölüm bile kendinden utanmış ve kendi hakikatine iman etmez olmuştur. Sevgi, ölüme ve zulme isyan; iyiliğe, emeğe ve hayata davettir. Sevgi, o kadar güçlü bir duygu ki kini, nefreti, kıskançlığı, savaşı, şiddeti yok eder; ve o kadar geniş kapsamlı bir kelime ki huzuru, mutluluğu, şefkati, adaleti, barışı ve güveni içine alır. Ve sevgi öyle bereketli bir duygu ki insana, hayvanlara, bitkilere, doğaya istediğin kadar cömertçe gösterebilirsin, yine de eksilmez, tam aksine artar da artar.

     Sevgi, öyle cesur bir duygu ki asla millîyet, dil, ülke, dîn, mezhep, felsefe, ideoloji, cinsiyet, bayrak, yaş, tür, kültür gibi sınırları tanımaz. Sevgi, insanın öz ve öz kimliğidir ve varlık nedenidir. Sevgi temizlik, hakikat ve varlık demektir. Sevgi suyun, oksijenin ve gıdanın kaynağıdır. Dolayısıyla kâinatın yaşam kaynağıdır. Sevgi, kâinat kanunlarının işleyişidir. Sevgi, dünya barışının ve huzurunun yegâne yolu ve adıdır.

     Bedenimizde taşıdığımız rûh, ancak sevgiyle nefes alır ve hayat bulur. Böyle bir rûh, her şeye sevgiyle bakar ve sevgiyle görür; kâinattaki ve kâinatın minyatürü olan insandaki tüm güzellikleri keşfeder. Güzellikleri keşfeden bir göz ve bir yürek şüphesiz ki içindeki güzellikleri de kâinata yansıtacaktır. Böylece kâinatta bir sevgi – güzellik denklemi kurulacaktır. Yoksa sevgiden yoksun yapılan her fiil – eylem rûhsuz olacaktır.

     İnsanı ve kâinatı güzelleştiren sevgidir. İnsana yakışan en güzel duygudur sevgi. Çünkü insan sevince ve sevilince güzel olur; o zaman da güzellikler hayat bulur. Bu, sadece insanoğlunun başarabileceği bir san’âttır ki san’ât da güzellikleri ve gerçeği ortaya çıkarma işidir. Kâinat Kitabımız’ın ilk harfidir sevgi. Bu harfi anlamak, bu kitabın anlaşılır ve anlamlı olması demektir.

     İnsanlar olarak kirlettiğimiz bu güzel dünyamızı ancak sevgiyle temizleyebiliriz. İnsanın öncelik ibadeti sevgi olmalıdır. Çünkü Halil Cibran’ın da dediği gibi, yalnızca sevgi ve ölüm her şeyi değiştirebilir. “Sevme gücü, Tanrı’nın insana en büyük hediyesidir. Çünkü seven insandan asla geri alınamaz. En akıllımız bile sevginin ağır yükü altında ezilir; ama gerçekte sevgi, okşayıcı bir meltem kadar hafiftir. Sevgisiz yaşam, çiçeksiz ve meyvesiz bir ağaç gibidir. Güzelliğin eşlik etmediği bir sevgi, kokusuz çiçekler ve tohumsuz meyveler gibidir. Yaşam, sevgi ve güzellik bir beden içinde biribirinden ayrılamayan ya da değiştirilemeyen üç kişidir.” (Halil Cibran)

     Bir anneye ve babaya duyulan sevginin ne kadar kutsal olduğunu bir bilsek!.. Bir çocuğa ve bebeğe gösterilen sevginin ne kadar eşsiz bir duygu olduğunu fark edebilsek!.. Eşler ve çiftler arasındaki sevginin hayatı ne kadar değiştirdiğini ve renklendirdiğini görebilsek!.. Arkadaşlar ve dostlar ile kurulan sevgi bağlarının ne kadar anlam yüklü bir yolculuk olduğunu anlayabilsek!.. Bitki ve hayvanları sevmenin ne kadar çok sebebi olabileceğini kavrayabilsek!.. Her insanın ayrı bir dünya olduğunu bilerek tüm insanları sevebilsek!.. Kısacası, hayatı ve hayatın öznesi olan insanı, hayvanları, bitkileri ve doğayı sevebilsek de sevebilsek de sevebilsek!.. O zaman gerçekten de hayatın ve dünyanın nasıl değiştiğini görebileceğiz.

     Yaşayabilmek için, sevgi tohumlarını ekmeliyiz yüreğimize. Tıpkı Ece Ayhan’ın da dediği gibi, elimizden birşey gelmiyorsa, o zaman kalbimizden geleni yapalım ve sevelim. Artık dünyamızı kan, gözyaşı, kin ve nefret seli değil, sevgi seli götürsün. Çünkü “Sevgi birşey istemez, tamamlanmaktan başka…” (Halil Cibran)

     “Gelin, yasadışı bir örgüt de biz kuralım,
     Hedefi öldürmek değil, yaşatmak olan;
     Nefreti değil sevgiyi yeşerten,
     Yeni bir medeniyet için…”
 
     (İbrahim Sediyanî)
 
     RADİKAL BLOG
 
     5 AĞUSTOS 2014
 
sevgi 2 - Kopie
 
 

 

795 Total Views 1 Views Today
Twitter'da Paylaş     Facebookta Paylaş

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir